Η επιστροφή!

Το 2009 πέρασε χωρίς να τρέξω Μαραθώνιο. Ήταν μια συνειδητή επιλογή μια και το 2008 ήταν μια δύσκολη χρονιά για μένα η οποία τελείωσε αγωνιστικά με ένα πολύ κακό αποτέλεσμα στην Κλασική διαδρομή. Αποφάσισα λοιπόν ότι είχε έρθει ο καιρός να ξεκουραστώ, να αλλάξω παραστάσεις και να ασχοληθώ πιο συστηματικά με το Τρίαθλο. Όμως τον Μαραθώνιο δεν τον ξέχασα, πως θα μπορούσα άλλωστε ακόμα κι αν το ήθελα, οι φίλοι της τρεχαλο-παρέας δεν σταματούσαν να μου το υπενθυμίζουν.

Οπότε ήρθε ο καιρός να αποφασίσω: Ή να αλλάξω τον τίτλο του blog σε Πρώην Μαραθωνοδρόμος ή να ξανατρέξω 42.195 μέτρα. Η αφορμή ήταν μοναδική μια και όπως όλοι όσοι διαβάζετε το παρών blog ήδη ξέρετε φέτος συμπληρώνονται 2500 χρόνια από την μάχη του Μαραθώνα. Η αίτηση συμμετοχής μου έχει ήδη πάρει το δρόμο της κι εγώ θα πάρω τον δικό μου δρόμο στις προπονήσεις. Όχι όμως ακόμα, αυτό θα γίνει μετά τον Ιούνιο, προς το παρόν έχω στο μυαλό μου μόνο το Τρίαθλο σαν στόχο. Αλλά τα βράδια όπως έγραψε και ο Eugenio Montale :

Se la notte sogno, sogno di essere un maratoneta

Εαν την νύχτα ονειρεύομαι, ονειρεύομαι ότι είμαι ένας Μαραθωνοδρόμος

Ραντεβού στην εκκίνηση λοιπόν!

Τα σχόλια του κ. Οικονόμου στην ΝΕΤ

Για λόγους αντικειμενικότητας ιδού και το επίμαχο σημείο της εκπομπής Πρώτη Γραμμή. Ο κ. Οικονόμου ξεκινάει τον σχολιασμό του λέγοντας: "Την Κυριακή θα γίνει κόλαση στην Αθήνα!" Δείτε το βίντεο και κρίνετε μόνοι σας:



Την Δευτέρα μετά τον αγώνα ο κ. Οικονόμου, αφού έχουν γίνει πολλά τηλέφωνα, φαξ και e-mail διαμαρτυρίας από δρομείς, αρχίζει να αλλάζει γραμμή στην Πρώτη Γραμμή:
"Μα εμένα μου λες για τον Μαραθώνιο, εγώ είμαι οπαδός" λέει στον κ. Λυριτζή.



Να σημειώσω ότι προς τιμήν του ο κ. Λυριτζής διαχώρισε την θέση του και τις δύο ημέρες, ενώ ο κ. Οικονόμου όχι μόνο δεν ζητάει συγνώμη για το ατόπημα του αλλά προσπαθεί να μας πείσει ότι αναφερόταν "σε διάφορους Χλιμίτζουρες που κλείνουν τον δρόμο με πέντε ποδήλατα" κι όχι στον Κλασικό Μαραθώνιο, εκτιθέμενος ακόμα περισσότερο.

Υ.Γ. Ξεκίνησα αυτό το blog για να γράφω για θέματα που με εμπνέουν. Είναι η πρώτη και τελευταία φορά που αναρτώ βίντεο για θέμα που με θλίβει και με θυμώνει, σας υπόσχομαι ότι δεν θα επαναληφθεί.

Ανοιχτή επιστολή προς δημοσιογράφο

κ. Οικονόμου

Την προηγούμενη Κυριακή 2 Νοεμβρίου 43.000 δρομείς έτρεξαν τον Μαραθώνιο στην Νέα Υόρκη που έχει πληθυσμό 19 εκατομμύρια (σχεδόν διπλάσιο από τον συνολικό πληθυσμό της χώρας μας). Κανένας δεν βγήκε να διαμαρτυρηθεί για το κλείσιμο των δρόμων σε μια πόλη που έχει από ένα από τα χειρότερα προβλήματα κυκλοφοριακής συμφόρησης στον κόσμο, γιατί η διεξαγωγή του Μαραθωνίου είναι μια μεγάλη γιορτή για την πόλη της Νέας Υόρκης. Οι συγκρίσεις δικές σας.

Σας υπενθυμίζω ότι να οφείλετε να ενημερώνεστε πριν εκφράσετε άποψη σε ένα δημόσιο μέσο, αν ως ιδιώτης είστε κατά του αθλητισμού αυτό είναι δικαίωμα σας, αλλά ως δημοσιογράφος που εργάζεστε σε ένα κρατικό μέσο που δεν έχει στόχο τις ακροαματικότητες αλλά το να προάγει τον πολιτισμό, την παιδεία και την υγεία είναι ανεύθυνο από μέρους σας να εκφράζετε τέτοιες απαράδεκτες απόψεις κατά της διακοπής της κυκλοφορίας λόγω της διεξαγωγής του αγώνα του Μαραθωνίου.

Σε μια χώρα σαν την δική μας στην οποία κάθε χρόνο σβήνει από τον χάρτη μια πόλη σαν την Πρέβεζα μια και χάνονται 20.000 ζωές λόγω του καπνίσματος, που οι δείκτες της παχυσαρκίας και των καρδιοπαθειών μας φέρνουν στην αρνητική πρώτη θέση της Ευρώπης είναι εγκληματική αμέλεια να στρεφόμαστε κατά της μειοψηφίας των συμπολιτών μας οι οποίοι δια μέσου της άσκησης αποτελούν ζωντανό παράδειγμα του υγιεινού τρόπου ζωής που δυστυχώς έχει εγκαταλείψει η πλειοψηφία των Ελλήνων.

Να σας ενημερώσω ότι το 2010 συμπληρώνονται 2500 χρόνια από την διεξαγωγή της μάχης του Μαραθώνα, την ημέρα του Μαραθωνίου αφήστε το αυτοκίνητο σας και ελάτε στο Καλλιμάρμαρο να δείτε μοναδικές εικόνες από τον τερματισμό χιλιάδων ανώνυμων αθλητών. Ελάτε να δείτε ότι οι δρομείς δεν είναι μνησίκακοι και θα συγχωρέσουν την απερισκεψία σας να καταφερθείτε εναντίων τους. Είμαι βέβαιος ότι θα φύγετε από το Στάδιο καλύτερος άνθρωπος από ότι ήρθατε λαμβάνοντας μαζί με όλους τους άλλους θεατές το μεγάλο μήνυμα του Μαραθωνίου το οποίο μεταφέρουν οι σύγχρονοι αγγελιοφόροι-αθλητές διατρέχοντας τα 42 χιλιόμετρα του προσωπικού τους άθλου:


Το νικάν αυτόν, πασών νικών πρώτη τε και αρίστη.

Το να νικάς τον εαυτό σου είναι η μεγαλύτερη και σπουδαιότερη από όλες τις νίκες.

Πλάτωνας

Υστερόγραφο:

Αφορμή για την παραπάνω ανοιχτή επιστολή που φυσικά στάλθηκε με e-mail προς την εκπομπή Πρωινή Γραμμή του τηλεοπτικού σταθμού της ΝΕΤ ήταν τα σχόλια εναντίον του μέτρου της διακοπής της κυκλοφορίας των οχημάτων και υπέρ των ταλαιπωρημένων οδηγών των αυτοκινήτων όπως τα διατύπωσε ο δημοσιογράφος κ. Δημήτρης Οικονόμου και μεταδόθηκαν κατά την διάρκεια της εκπομπής της Παρασκευής 6/11/2009, δύο ημέρες πριν την διεξαγωγή του χτεσινού Μαραθωνίου.

Πανελλαδική Ποδηλατοπορεία

Την Κυριακή 6 Απριλίου στις 12 το μεσημέρι

Προσωπικά θα είμαι στο Πεδίο του Άρεως. Εσείς;


Ενημερωθείτε, μοιράστε flyers, οργανωθείτε, μάθετε περισσότερα για τις προσυγκεντρώσεις από το site: http://www.podilates.gr/

Ακολουθεί το κείμενο της διοργάνωσης:

ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΗ ΠΟΔΗΛΑΤΟΠΟΡΕΙΑ ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΑΣ

• Επειδή η κατάσταση με τα αυτοκίνητα σε όλη την Ελλάδα δεν πάει άλλο
• Επειδή δεν παζαρεύουμε ούτε τη ζωή μας ούτε την ποιότητα ζωής μας
• Επειδή απλά αγαπάμε το ποδήλατο και τον ποδηλατικό τρόπο ζωής
• Επειδή βαρεθήκαμε να ακούμε όλο σχέδια και κούφιες υποσχέσεις
• Αποφασίσαμε να βγούμε στους δρόμους και να διεκδικήσουμε το αυτονόητο: το δικαίωμά μας στην ποιότητα ζωής, στην υγεία, στην ελευθερία, στην ασφαλή μετακίνηση, στην καθαρή ατμόσφαιρα, στην αξιοπρέπεια

ΤΑ ΠΟΔΗΛΑΤΑ ΞΕΣΗΚΩΝΟΝΤΑΙ!

Τοπικές ομάδες και κινήματα ποδηλατών από όλη τη χώρα οργανώνουν Πανελλαδική Ποδηλατοπορεία διαμαρτυρίας την Κυριακή 6 Απριλίου στις 12 το μεσημέρι με αίτημα τη ένταξη του ποδηλάτου στις ελληνικές πόλεις.

Τα ποδήλατα θα κατέβουν στους δρόμους ταυτόχρονα σε Δράμα, Θεσσαλονίκη, Ιωάννινα, Βέροια, Λάρισα, Καρδίτσα, Βόλο, Καμένα Βούρλα, Μυτιλήνη, Καρπενήσι, Χίο, Πάτρα, Κόρινθο, Αθήνα, Πόρτο Ράφτη, Καλαμάτα, Χανιά, Ρέθυμνο, Ηράκλειο, Σπάρτη, Κομοτηνή ... και σε κάθε πόλη και χωριό της Ελλάδας που αγαπάει το ποδήλατο.

Λεπτομέρειες για τα αιτήματα των ποδηλατών και πληροφορίες για τα σημεία συνάντησης σε κάθε πόλη www.podilates.gr

Video-πρόσκληση στην Πανελλαδική Ποδηλατοπορεία

ΤΟ ΙΧ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΜΟΝΟΔΡΟΜΟΣ ΑΛΛΑ ΑΔΙΕΞΟΔΟ ΚΑΙ ΟΛΟΙ ΤΟ ΞΕΡΟΥΝ ΠΙΑ!

ΖΩΗ ΧΩΡΙΣ ΠΟΔΗΛΑΤΟ – ΠΟΛΗ ΔΙΧΩΣ ΜΕΛΛΟΝ

Παρακαλούμε προωθήστε αυτό το κείμενο

Μία μόνο συμβουλή !

Αν έπρεπε να δώσεις μια μόνο συμβουλή σε κάποιον που τρέχει για πρώτη φορά Μαραθώνιο ποιά θα ήταν ;

Μόνο μία συμβουλή, όχι να γράψεις βιβλίο "1000 και 1 συμβουλές για τον πρώτο σας Μαραθώνιο". Είναι πολύ εύκολο: Ξεκίνα χαλαρά, μην βιάζεσαι!

Τι λένε οι παλιότεροι: "Αν νιώθεις ότι πας καλά πας γρήγορα. Αν νιώθεις ότι πας σιγά πας καλά."

Είναι λογικό μετά από 2-3 εβδομάδες χαλάρωσης, με λιγότερες και ηπιότερες προπονήσεις να αισθάνεσαι ξεκούραστος και έτοιμος για τον αγώνα. Μόλις δοθεί η εκκίνηση η αδρεναλίνη σε ανεβάζει και γεμάτος ενέργεια ξεκινάς τον αγώνα σου. Είναι πάρα πολύ εύκολο να φύγεις 10-15 δευτερόλεπτα ανά χιλιόμετρο πιο γρήγορα από τον ρυθμό στόχο σου, χωρίς να το καταλάβεις. Μην ξεχνάς όμως ότι τον ρυθμό που στην αρχή σου φαίνεται πολύ εύκολος πρέπει να τον διατηρήσεις για 3 και παραπάνω ώρες.

Άλλο παλιότερο γνωμικό: "Αν περάσεις γρήγορα το πρώτο πεντάρι, γύρνα πίσω και ξαναπέρασε το."

Ο μεγάλος περιοριστικός παράγοντας στον αγώνα του Μαραθωνίου είναι το διαθέσιμο γλυκογόνο. Χωρίς το γλυκογόνο το "κάρφωμα" είναι παραπάνω από σίγουρο. Γι αυτό και ένας χαλαρός στην αρχή ρυθμός βοηθάει στο να κάνεις οικονομία καυσίμου για αργότερα στον αγώνα. Αν πατήσεις γκάζι από την αρχή του αγώνα στο τέλος θα τρέχεις με το ρεζερβουάρ άδειο.

Μια ακόμα σχετική ρήση: " Μην προσπαθήσεις να ακολουθήσεις κάποιον που σου φαίνεται πιο αργός από σένα. Μην το πάρεις πατριωτικά αν βλέπεις να τρέχει πιο γρήγορα από σένα στα πρώτα χιλιόμετρα του αγώνα ένας παππούς με κοιλίτσα και ποτέ μην προσπαθήσεις να κάνεις κόντρα μαζί του."

Υπάρχουν 2 περιπτώσεις εδώ:

Α) Η κρίση σου ήταν σωστή και όντως ο παχουλός κύριος είναι πιο αργός από σένα. Πιο κάτω ο ενθουσιασμός του θα εξαφανιστεί όταν θα αρχίσει να κόβει τον ρυθμό του, να περπατάει ή ακόμα και να εγκαταλείπει. Όμως ο ξέφρενος για εκείνον ρυθμός ήταν υπερβολικά γρήγορος και για σένα, δυστυχώς για σένα εκτός από τον δικό του αγώνα χάλασε και τον δικό σου.

Β) Κι όμως τα φαινόμενα απατούν, ο ασπρομάλλης κύριος που σε περνάει σαν σταματημένο στα πρώτα χιλιόμετρα του αγώνα είναι πιο γρήγορος από σένα. Για την ακρίβεια πριν 30 χρόνια όταν ήταν στην ηλικία σου το ατομικό του ρεκόρ στον Μαραθώνιο ήταν 1 ώρα πιο γρήγορο από τον χρόνο που περιμένεις να κάνεις εσύ σήμερα. Τώρα που πέρασαν τα χρόνια ο παππούς είναι μόνο 30 λεπτά γρηγορότερος από σένα. Αν τον ακολουθήσεις αυτό που θα καταφέρεις είναι να γυρίσεις πίσω τον χρόνο και να ξαναφέρεις την μεταξύ σας διαφορά στην 1 ώρα, μια και θα χάσεις άλλα 30 λεπτά στο υπόλοιπο του αγώνα.

Το ηθικό δίδαγμα είναι ότι είτε πιο γρήγορος, είτε πιο αργός από σένα είναι ο δρομέας που πας να ακολουθήσεις μόνο κακό μπορείς να κάνεις στον αγώνα σου.

"Οι πιο πολλοί αγώνες Μαραθωνίου έχουν χαθεί στα πρώτα μέτρα της διαδρομής"

Μια προσωπική μαρτυρία: Στον τελευταίο μου αγώνα Μαραθωνίου για πρώτη (και ελπίζω και για τελευταία) φορά υπερεκτίμησα τις δυνάμεις μου και έφυγα πιο γρήγορα από τον ρυθμό που είχα στα πόδια μου. Πέρασα τον μισό Μαραθώνιο 2-3 λεπτά πιο γρήγορα από τον στόχο μου. Το αποτέλεσμα ήταν ότι στο δεύτερο μισό του αγώνα o ρυθμός μου έπεσε με αποκορύφωμα το 34ο χιλιόμετρο όπου αναγκάστηκα να περπατήσω και κατόπιν συνέχισα να αγωνίζομαι με νύχια και με δόντια να φτάσω μέχρι τον τερματισμό. Ο τελικός απολογισμός ήταν ότι όχι μόνο έχασα τα 2-3 λεπτά που κέρδισα στο πρώτο μισό αλλά επιπλέον πήρα καπέλο άλλα 4 λεπτά στο δεύτερο μισό του αγώνα.

Τέλος μια ρήση που τα λέει όλα: "Τρέξε τον δικό σου αγώνα. Όχι τον αγώνα κάποιου άλλου" Νίκος Δημητριάδης προπονητής του Νίκου Πολιά.

Εναλλακτική ή ουσιαστική προπόνηση;

Πολλές φορές όταν ρωτάμε τους φίλους μας που τρέχουν τι κάνουν στην προπόνηση, η απάντηση είναι: "Τρέχω Χ χιλιόμετρα την εβδομάδα". Όπου Χ αντικαταστήστε με ένα μεγάλο αριθμό για όσους τρέχουν Μαραθώνιο. Βέβαια δεν περιμένουμε από τους φίλους μας να μας κάνουν ανάλυση διάρκειας 2 ωρών του προγράμματος τους, αλλά αν επιμένετε προσωπικά μπορώ να σας κάνω μια διάλεξη δια ζώσης έτσι στο πρόχειρο.

Η αλήθεια όμως είναι ότι τα χιλιόμετρα είναι ένα μόνο κομμάτι της προετοιμασίας ενός Μαραθωνοδρόμου. Για να αντέξουμε στην καταπόνηση των 42,195 μέτρων χρειάζονται απαραίτητα και βάρη για ενδυνάμωση, επίσης χρειάζονται ασκήσεις ενδυνάμωσης του κορμού (κοιλιακοί,ραχιαίοι) και φυσικά διατάσεις. Σε περιόδους έντονης προπόνησης επίσης είναι πολύ τονωτικό ένα αθλητικό μασάζ για ξεκούραση. Τις ημέρες που δεν τρέχουμε είναι πολύ σημαντικό να τις αφιερώνουμε σε εναλλακτική προπόνηση όπως ποδήλατο, κολύμπι, ή step. Αυτά νομίζω είναι λίγο-πολύ γνωστά σε όλους όσους έχουν διαβάσει σχετικά άρθρα σε περιοδικά. Στην πραγματικότητα πόσοι όμως από μας τα ακολουθούν;

Δικαιολογίες πάντα υπάρχουν αλλά αν θέλουμε να πετύχουμε το καλύτερο δυνατό αποτέλεσμα στον αγώνα πρέπει να τις ξεχάσουμε. Για παράδειγμα μπορούμε άνετα να κάνουμε κάποιες ασκήσεις στο σπίτι χωρίς να χρειαστεί να πάμε στο γυμναστήριο για βάρη. Επίσης μπορούμε να αξιοποιήσουμε ακόμα και τον χρόνο που βλέπουμε στην τηλεόραση την Μαρία την Άσχημη κάνοντας διατάσεις. Οι ασκήσεις για τον κορμό δεν χρειάζονται ειδικά μηχανήματα για να γίνουν, αρκεί μόνο μία καρέκλα κι ένα χαμηλό μαξιλάρι. Ξαπλώνουμε στο πάτωμα βάζοντας κάτω από την μέση μας το μαξιλάρι και βάζουμε τα πόδια πάνω στην καρέκλα έτσι ώστε οι γάμπες μας να ακουμπάνε πάνω στο κάθισμα της καρέκλας και τα πόδια να σχηματίζουν ορθή γωνία στα γόνατα και στους γοφούς και αρχίζουμε. Μπορείτε να αυτοσχεδιάσετε μόνοι σας για ασκήσεις με βάρη χρησιμοποιώντας κουτιά μπύρας (σε δωδεκάδα) ή μπουκάλια νερού αν δεν θέλετε να ξοδέψετε χρήματα για να αγοράσετε ένα ζευγάρι αλτήρες. Οι δυνατότητες για γυμναστική στο σπίτι είναι πρακτικά σχεδόν ανεξάντλητες αρκεί να έχετε όρεξη.

Ο Σουηδός εργοφυσιολόγος Άστραντ έλεγε στους μαθητές του ότι ο δυνατός κορμός είναι η βάση για κάθε αθλητή και ότι από τον κορμό εκπηγάζει η δύναμη των άκρων. Αν παρατηρήσετε τους πρωταθλητές δρομείς σε οποιαδήποτε απόσταση από τα 100 μέτρα μέχρι το Μαραθώνιο θα δείτε ότι ο κορμός είναι σχεδόν ακίνητος και μόνο τα άκρα κινούνται χωρίς να γίνεται καμιά σπατάλη δυνάμεων. Χαρακτηριστικό παράδειγμα ο Αυστραλός Μαραθωνοδρόμος Robert de Castella που πέτυχε παγκόσμιο ρεκόρ στον Μαραθώνιο 2:08:18 το 1981 (πριν την εποχή των Αφρικανών δρομέων) έχοντας μια εξαιρετική επίδοση στο δεύτερο μισό του αγώνα και καταφέρνοντας να διατηρεί την ίδια ταχύτητα όπως και στο πρώτο μισό. Ένας από τους λόγους πέρα από το τεράστιο ταλέντο του ήταν και η εξαιρετική δύναμη που είχε στον κορμό του αποτέλεσμα βέβαια συστηματικής προπόνησης και του κορμού. Ακόμα όμως κι αν δεν έχετε στόχο να πάτε κάτω από το 2:09 δεν νομίζω να σας πειράξει να μπορέσετε να τρέξετε το δεύτερο μισό του Μαραθωνίου με τον ίδιο ρυθμό που τρέξατε τα πρώτα 21 χλμ.

Με λίγα λόγια η πικρή αλήθεια είναι ότι τα χιλιόμετρα από μόνα τους ΔΕΝ ΑΡΚΟΥΝ για να πετύχετε την καλύτερη δυνατή επίδοση σας.

Τι σιχαινόμαστε να κάνουμε στην προπόνηση;

Τι είναι αυτό που μας χαλάει την ημέρα στην προπόνηση; Ξέρω αθλητές που δεν θέλουν να κάνουν διατάσεις, άλλους που μισούν τα βάρη, άλλοι τους κοιλιακούς και άλλοι τους ραχιαίους, ή γενικά την γυμναστική για τον κορμό.

Προσωπικά δεν μου αρέσουν οι έντονες διαλλειματικές.

Γιατί άραγε;

Για μένα πάντα η ταχύτητα ήταν το αδύνατο μου σημείο και δεν μου αρέσουν οι γρήγορες διαλλειματικές. Μήπως τελικά αυτό που δεν μας αρέσει να κάνουμε στην προπόνηση είναι και η αδυναμία μας; Και μήπως αντίστοιχα αυτό που μας αρέσει να κάνουμε στην προπόνηση συμπίπτει να είναι και το δυνατό μας σημείο;

Για να προχωρήσω τον συλλογισμό μου παραπέρα μήπως αυτό είναι και το πρόβλημα που μας προκαλεί τραυματισμούς ή μειωμένη απόδοση στην προπόνηση; Αντί να δουλεύουμε για να βελτιώσουμε τα στοιχεία μας που μας "φρενάρουν" αυξάνουμε κι άλλο τα δυνατά μας στοιχεία με αποτέλεσμα να χειροτερεύουμε κι άλλο την όποια ανισορροπία μας;

Περιμένω την άποψη σας στα σχόλια.